![]()
Eski
Osmanlı Türk hat sanatı ile gagasında kutsal / saklı ğhuber taşıyan bir
ğhubercin biçiminde düzenlenmiş, |
“ğhu-ğhu” diye ötüp, gök okumayı bilen, kon.(ver-ses).uç’up, konuşan & eve ermeyi belleyip haber veren, evcil ergin can > ğhubercin ~ güvercin / haberci(n) oğh.uş ~ guş; gr. peristeri, peristeri; fr. colombe / pigeonne; eng. dove / pidgeon; it. piccione; rus. gólup; ger. taube; ar. hamama. u Özüm öz Evrensel Ana Dil’imizden gelen “ğhu.ber ~ haber” sözcüğü, bu denli belirgin ış.am.an : öt.ük yapısına karşın, ne y(ay) : sz : okh ki, Türkçe sözlüklerde bile “arabça bir isim” olarak tanıtılmaktadır.
|