Graphics © 1991 by Doğan Türker
“Amerique” yolundaki göçleri tümen (onbin) yıllarca süren et.ür.ük : is.okh.at (Türk-Etrüsk / İskit / Sakha)’ların Büyük Okyanus’a açıldıklarında yerleştikleri yerlerden biri, günümüze kadar “Sakhalin Adası” olarak anıla gelmiştir. Bir ob.al : ({y(ay)}.ing) : okh-khu, gökten inen büyük gök balina’yı andıran bu adada yaşayan ve daha güneye, değirmi yay biçimli y(ay).ob.ng > yabung ~ japan (Nippon) adalarına kadar yayılan, y(ay).ing.{is}.okh. {at} ~ ay.iñ.okh [enoch] > Aynu ~ Ainu adıyla da bilinen yerliler, balina avcılığı ile ünlenmişlerdir.
Bu oymaklar, dünyanın büyük bir balık üzerinde durduğuna ve bölgedeki çok zorlu depremlerin bu yüzden oluştuğuna inanırlardı. İlginçtir ki, Orta Asya’da kalan Sakha’lar da, gene balığa benzer bir biçimde uzanan ob.y(ay) : köl (Baykal)’ün derinliklerinde büyük bir balığın yaşadığına ve onun yer topunu taşıdığına, öfkelenince depreştiğine inanmaktaydılar. Prof. Ögel (Türk Mitolojisi, I, s. 439) “balığın adının gölden mi, yoksa gölün adının bu efsanevî ve kutsal balıkdan mı alındığını iyice bilemiyoruz” demektedir.
Yer topunun ing.ök : oğh.uz (gökten inen gökoğuz ana oğuz > öküz; cow-ox) boynuzları yerine bir oval.ok balığın üzerinde durduğu inancı, oğh.uz : öt.ür.ük : öd.kuğu (ezoterik tarih & öykü) açısından, şimdilerde sonuna yaklaştığımız “Balık Çağı”ndan en az bir önceki “Balık Çağı”ndan kalmış olmalıdır. Bu kısaca, ± 26.000 yıl kadar öncesinden söz edildiği anlamına gelir.