|
|
Taşlar biliyor. Biliyor ağaçlar bile. Ve anımsıyorlar. Anımsıyorlar ad veren kim dağlara Ve ırmaklara. Eski kentleri kuran kim. Kim çağlar ötesi ülkeleri tanımlayan— Bilinmeyen sözcükler— Anlam yüklü tümü bunların! Herşey dolu olaylarla. Her yerde İzleri geçen yiğitlerin. “Bilmek” tatlı bir söz. “Anımsamak” ise korku dolu. Bilmek ve anımsamak. Anımsamak ve bilmek. İnanmak bir bakıma.
Havada gemiler uçuşmuştu. Dökülmüştü ateş su gibi. Yaşam ve Ölüm kıvılcımı parlamıştı peşpeşe. Kaldırılmıştı taş yığınlar Ruh’un gücüyle. Görkemli çeliğe su verilmişti.
Bilgi dolu gizemler içermişti yazılar. Ve yine açığa çıkıyor herşey şimdi. Yepyeni herşey. Masal, — söylence — Dönüştü gerçeğe. Ve yine yaşama döndük biz de. Elbet değişeceğiz yine. Ve yine dokunacak ellerimiz toprağa. Koca bir “Bugün” aşınacak yarın. Derken görünecek kutsal imler Günün birinde. Görünecekler gerekli oldukları bir anda. Ne ki, ayrımsanmayacaklar hemen. Bilen kim ki? Gene de üretecekler Yaşamı. Nerede onlar? Kutsal İmler nerede?
Nicholas Roerich (1874-1947)
Rusçadan İngilizceye özgün çeviri: Mary Siegrist, “Flame in Chalice”, Nicholas Roerich Museum Press, NY, 1930. Türkçesi: Doğan Türker, Antalya, 27.06.1994; Güncelleştirim: Ankara, 20.06.1999.
Yukarıdaki Türkçe çeviri Nicholas Roerich Museum (NY, USA) yönetimi tarafından arşivlerine alınmıştır (1999).
|
