ozan üstüne ...

 ... Char’ın, Michaux’nun şarkılaşması bunun kolaylıkla gerçekleşebileceğini gösteriyor. O halde, Oktay Rifat’tan başlıyarak, Doğan Türker’e kadar bizimkilerin de şarkısı söylenebilir bir gün... 

Özdemir İnce, “Paris Mektubu”, şiir sanatı, Mart l966.

N{okta} : Edebiyatımızda, özellikle eleştirmenler, kişisel beğenilerini mi temel alıyorlar sizce?

{Ece Ayhan} :  Beğeni herkese göre değişiyor. Vedat Günyol’a göre en büyük şair Celal Sılay. Mehmet Fuat’a göre Nazım Hikmet’ten sonra Kemal Özer, hatta Doğan Türker de var, Ülke Tamer de var. Enis Batur’a göre, “çok büyük şair Güven Turan”, aslında ilginç bir adamdır ama Enis Batura göre “çok büyük”, hatta İsmet Özel’den de önemli. Enis’e göre Ercümend Behzat Lav da çok önemli. Atilla İlhan’la Asım Bezirci’ye göre Ömer Faruk Toprak “çok uç şair” hatta, “Cümhuriyetin en büyük şairi”, Suphi Taşan da öyle... Ama Turgut Uyar önemsiz onların gözünde. Hatta bazılarına göre Cemal Süreya faşist! Görece... Muzaffer Uyguner’e göre Cümhuriyet’in en büyük şairi Salâh Birsel. Osmanlı Hariciyesine göre Türkiye’nin Sheakespeare’i Abdülhak Hamit. Dericilere göre Anıl Meriçelli. Çünkü derici. Deri fabrikaları var çocuğun. Örnekler işte böyle çoğaltılabilir!

Ece Ayhan, “Özgünlük Amuda Kalkmak Değildir” (Ece Ayhan’la Çanakkale’de yapılan söyleşi), Nokta Dergisi, 1993; Ece Ayhan, Aynalı Denemeler, Yapı Kredi Yayınları, 2. Baskı,  İstanbul, Nisan 2001 (Derginin tarih, sayı ve sayfası kitapta belirtilmemiş)

Okulda İzlerimiz adlı bir edebiyat yıllığı yayınlanırdı. Bizim dönemimizde en çok Anıl Meriçelli, Ünal Boduroğlu, Spiro Kostof, Günel Orgun, Asım Çavuşoğlu, Çetin Yüregir, Naci Seyhan, Doğan Türker, bir de ben ilgilenirdik İzlerimiz’le. Yıllığın bizden önceki sayılarında Talât Sait Halman’ların, Özcan Ergüder’lerin, Bülent Ecevit’lerin yapıtları yer almıştı. Yazdıkları, dergilerde, gazetelerde yayınlanıyordu şimdi. Bakalım bizden kimler edebiyatta direnecekti?

İzlerimiz’in 1956 sayısı çıkınca Dağlarca’ya götürdük. Çiçeği burnunda yazarlardık. Ünlü şairimiz bakalım ne diyecekti yazdıklarımıza.

Dağlarca önce tepeden tırnağa süzdü bizi. Yıllığı açtı. Ön kapağın içine adlarımızı yazdı. “Bunu şimdi okumayacağım” dedi. “On yıl sonra bakacağım. Hangileriniz yazmayı sürdürüyor, göreceğim.”

Biraz hayal kırıklığı içinde okula döndük. Dağlarca on yıl sonra dönüp İzlerimiz’in o sayısına baktı mı, bakmadı mı, bilmiyorum. Sormadım da kendisine. Ama 1966’ya gelindiğinde, sadece Anıl’la ben yazmayı sürdürüyorduk. Dağlarca’yla da dost olmuştuk.

Ülkü Tamer, Yaşamak Hatırlamaktır – Anılar Kitabı, Kitap Yayınevi, İstanbul 2005, s. 337.

... Mehmet H. Doğan’ın İkinci Yeni Şiir - Antoloji / Dosya yapıtı, yaklaşık kırk yıl önce, Cemal Süreya’nın öncülüğünde çıkan Papirüs dergisinin 41. sayısında Özel Sayı olarak yayımlanmıştı. Uzun yıllar önce yalnız bir antoloji olarak hazırlanan yapıtı Mehmet H. Doğan ile Turgay Gönenç hazırlamıştı. {… … Yeni baskının} Şiiri Bırakanlar bölümüne gelince, Doğan’ın hazırladığı bu yeni ve geniş baskıdaki birtakım değişiklikleri anımsatmak gerekiyor. Örneğin, … Kırk yıl önceki baskıda yer alan Erdoğan Alkan, Günel Altıntaş, Halil İbrahim Bahar, Uğur Önal, Doğan Türker ve Nihat Ziyalan gibi şairleri bu baskıda göremiyoruz. Bu şairlerden bazıları, daha ilk baskıdan sonra, kendilerinin bu antolojide yer almalarına karşı çıkmışlar. Bazılarıysa, o günden sonraki şiirleriyle İkinci Yeni’den uzaklaşmışlar.

Orhan Kahyaoğlu, “YENİDEN ‘İKİNCİ YENİ’ ” Radikal Kitap Yorum, 27 Haziran 2008.

gecebarı üstüne ...