okursal

bakar okorum salsam yonca kaplıca yıra
konar öğütçü hoca, dost eren hu gülerek
sürüden ayrık atı kurt kaparmış diyerek
geride nal mı kalır, boğam’ evrim kayıra!

ay uğun isotcak tut, ol ob ışın iserim
   us oruğ verince yang, öt al kab atasından:

neden bağda yaş’ erir dağda duran bu kuram?
gök üzümler kararır birbirine baktıkça
salkım şırob düşlerim yıldız olur sıktıkça
us dolar m’ ark’ ambarlar uyak huğ+çe okursam?

ay ağım donda kalmış, fırındak’ odun başım
   ökör nomu biligi belleyelim us dur da:

sürsün diye bol aşın, mangor obur dalaşın
bir koyup bin alasın süt kuzusu yenmişi
borçlanıp geleceği ödemeden geçmişi
üleşilmez gelirler doğan her kelle başın’ !