Hikmet Uğurlu’nun 2018 yılında yayınlanan “Sol Göz” adlı anlatı yapıtından bir alıntı:

-Bak, yeni bir edebiyat dergisi çıktı. Şair Kemal Özer’in. Bilirsin.

-Gül Yordamı’nı göndermiştin. Unutur muyum? Değişik bir şiir anlayışı var.

-Toplumcu şairlerimizden. Çalışmaları, hem dünyanın, hem de yurdumuzun politik-güncel olaylarını şiirleştirmeye yönelik. Şimdi de “Şiir Sanatı” adını verdiği bir dergi çıkarıyor. Yeni şairler, taptaze şiirler var. Son sayıda Doğan Türker adlı bir şairin çok düşündürücü, politika kokan bir şiiri var. Ben çok beğendim. Al, oku. Dergiyi de yanında götür. Zaman zaman okursun. Arada postalarım diğer sayıları da, çıktığı süre içinde.

-Sağol Taylan, sen olmasan ben şiirsizlikten kuruyup giderdim herhalde.

Şiirin olduğu sayfayı buldu. Önce hızla, sonra bir kaç kez, yavaş yavaş sindire sindire okudu:

                     AÇILIŞ BOYU

                      beyler varır ve toplanınca yüce kurul

                                 sözler: söker köklerini gerçeğin!

                      görünürler beklenilen dağları delerek

                      başbuğ göründü:

                                 asal yasaların koyucusu

                      yaşamın aşamalı kargaşalığında yöneten

                                 umarsız yığınların varlığını

                      kurukalabalığını edilgen egemenliğin

                      doğal güçlere saygılar sunulsun!

                      ulusun usunu ulu sunularla

                                 soylu kılan simge

                      şimdi çıkarcı ereklere doğan günle

                                 esenlenmekte

                      ve savaşçıları göründü: evet,

                                 etin yetkin etkisini gerçekleştiren.

 Taylan böyleydi işte. Şiirin tadını bilirdi. Koklardı satırları adeta. Yine tartışılacak, kehanet kokan satırlar yakalamıştı.

İlçeye giderken yolda okuyup bitirdi Şiir Sanatı’nı; Kemal Özer’e ve Taylan’a iyi dilekler sunarak.

*     *     *

Uğurlu, Hikmet, Sol Göz (Anlatı), Dorlion Yayınları, Eskişehir 2018, sayfa 122.

Not: Yukarıda alıntılanan ış iğir 10 Kasım 1965 günü yazılmış olup, “şiir sanatı” dergisinin Ekim 1966 sayısında yayınlanmıştı  −Doğan Türker.